) Zaprogramuj Przyszłość

Aktualności

Logo funduszy europejskich
Logo fundacji orendż
Logo stowarzyszenia mistrzowie kodowania
Logo europejskiego funduszu rozwoju regionalnego

INSPIRUJĄCE ROZMOWY

Inspirujmy się wzajemnie! Swoimi doświadczeniami dzielą się trenerki „Zaprogramuj Przyszłość”.

Data publikacji: 18/01/18

Mali koderzy i wielkie emocje, czyli… „Czy w sali jest nauczyciel?”

Joanna Szczecińska
Joanna Szczecińska

O wyzwaniach programowania z najmłodszymi uczniami rozmawiamy z Joanną Szczecińską – trenerką Mistrzów Kodowania i nauczycielką w Szkole Podstawowej nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi w Stargardzie.

Dopiero co wróciłaś z Łążyna pod Toruniem, gdzie przeprowadziłaś zajęcia z kodowania dla nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej w projekcie Zaprogramuj Przyszłość. Bardzo bali przerażeni tematem?

W ogóle! Prowadziłam grupę 10 młodych nauczycieli, bardzo zaangażowanych i z otwartymi głowami. Ale nawet gdybym zauważyła jakiś strach czy obawy, doradziłabym im tylko, żeby się nie bali – bo nie ma czego!

Być może mówisz tak jako osoba, która ma już spore doświadczeniem w tej dziedzinie. Jakie były twoje początki z programowaniem?

We wrześniu 2013 roku o kodowaniu w szkole prawie nikt nie słyszał. Zadzwoniła do mnie wtedy pani dyrektor i powiedziała, że jest szkolenie, na które musi pojechać dwóch informatyków. Wprawdzie uczyłam wtedy drugą klasę podstawówki, ale lubię poznawać nowe rzeczy i od razu zdecydowałam się na udział. Poprosiłam tylko panią dyrektor, żeby mi obiecała, że jak już się nauczę, to będę mogła kodować ze swoją klasą. Zgodziła się, ale chyba nie była do końca przekonana, że to mi się uda.

Mistrzowie Kodowania początkowo byli skierowani do klas IV-VI, więc można to zrozumieć. Ty nie miałaś żadnych wątpliwości?

Widzisz, moim pierwszym projektem programistycznych był zrobiony w Scratchu klasyk – „Kot goni mysz”. Jak tylko się z nim uporałam, od razu wiedziałam: „Przecież ja to spokojnie zrobię z moimi dzieciakami!”. Skonsultowałam się z Iwoną Brzózką-Złotnicką z Mistrzów Kodowania i postanowiłyśmy, że w ramach testu spróbujemy kodować z dziećmi w klasach I–III.

Trudno było dostosować program zajęć do potrzeb młodszej grupy wiekowej?

Byłam zdeterminowana, żeby przygotować nowe scenariusze, napisać cele i tak dalej. Wymagało to sporo pracy, bo na przykład dzieci w tym wieku jeszcze nie muszą znać pojęcia kąta, a ta wiedza okazała się jednak niezbędna. Poradziłam sobie z tym… wprowadzając kodowanie bez prądu na dywanie! Zanim siadaliśmy do komputera, układaliśmy strzałki i krok po kroku zastanawialiśmy się, jak powinna być zaprogramowana nasza postać w grze. Później mogłam podzielić się tymi doświadczeniami w programie Mistrzowie Kodowania Junior, a teraz – w Zaprogramuj Przyszłość.

Jak przebiegła Twoja pierwsza lekcja z kodowaniem?

Przygotowałam się do niej bardzo sumiennie. Miałam wszystko poukładane i rozrysowane, a do klasy wkroczyłam pełna zapału. Gdy tylko otworzyliśmy Scratcha… moje dzieci po prostu zwariowały. Przez pierwszą godzinę nic nie zrobiliśmy tak, jak sobie zaplanowałam. Za to powstał milion innych projektów – każdy inny, ale każdy działał i realizował cel, jaki wymyśliłam. Wtedy nauczyłam się, że w programowaniu nie ma jednego rozwiązania. I że błędy są jak najbardziej ok.

To brzmi jak lekcja pełna energii.

To zdecydowanie nie była taka normalna lekcja, na której panuje cisza. Gdyby ktoś do nas wszedł, mógłby pomyśleć, że nauczyciela w ogóle nie ma w klasie. Dla dzieci było to bardzo emocjonujące, bo nigdy wcześniej się z czymś takim nie spotkały. Oczywiście nie wszystko od razu pięknie wychodziło. Sama wiele uczyłam się w trakcie – i to nie tylko o samym kodowaniu i nauce kodowania, ale o pracy z młodszymi dziećmi w ogóle.

Teraz nie tylko uczysz kodowania w szkole, lecz także szkolisz innych nauczycieli.

To prawda, ale nie jest tak, że sama przestałam się już uczyć. Co więcej, kodowanie mocniej uświadomiło mi jedną rzecz – uczenie się nie ma końca, a ucząc, sami też się zawsze uczymy od innych.

Pamiętam, jak przygotowywałam szkolenie dla innego programu związanego z kodowaniem. Wymyśliłam sobie wtedy zadanie z mapą Polski, w którym trzeba było ułożyć puzzle. Największym wyzwaniem było zaprogramowanie projektu w taki sposób, żeby kawałki mapy można było przeciągać kursorem. Ułożyłam skomplikowany skrypt chyba z 30 klocków, który w dodatku trzeba było skopiować oddzielnie dla każdego puzzla.

Przedstawiałam go na szkoleniu dla trenerów. Tłumaczę, tłumaczę, tłumaczę… i nagle jeden z moich kolegów zapytał: „A nie łatwiej było po prostu zaznaczyć  «Przeciągnij w odtwarzaczu»?”. Oczywiście, że było łatwiej, tylko o tym nie wiedziałam. W kodowaniu nigdy nie sytuacji, że wie się już wszystko. Ciągła wzajemna wymiana wiedzy i doświadczeń to podstawa.

Co z perspektywy tych kilku lat kodowania z uczniami uważasz za swój największy sukces?

Dzieciaki, z którymi zaczynałam kodować, to obecnie siódmoklasiści. Koleżanki ze szkoły pytają się mnie, jakie matematyczne pranie mózgu im zrobiłam, bo są najlepsze we wszystkich konkursach matematycznych i programistycznych. Jestem z nich bardzo dumna.

Sukcesem – i to nie tyle moim, ile wprowadzania programowania w szkole w ogóle – są tacy uczniowie jak Karol Jurski, który w 2013 roku zaczął zajęcia z kodowania w mojej szkole. Dzięki temu mógł pokazać swój niesamowity talent programistyczny. Od razu tworzył bardzo skomplikowane projekty i szybko ani ja, ani mój kolega, który z nim pracował, nie byliśmy w stanie dotrzymać mu kroku. Już w ostatniej klasie podstawówki chodził na zajęcia na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym ze studentami trzeciego roku.

Gdyby nie programowanie w szkole, jego talent pewnie chwilę dłużej czekałby na dostrzeżenie. Obyśmy takich talentów odkrywali jak najwięcej.

 

Oswojona technologia jest przyjazna dla nauczyciela i ucznia

dziecko z tabletem

Działanie małymi krokami i dążenie do mistrzostwa to sposób na naukę kodowania polecany przez Joannę Apanasewicz. Jakie rady ma dla początkujących nauczycieli-koderów trenerka Mistrzów Kodowania i nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej i języka angielskiego?

Kiedy po raz pierwszy usłyszałaś, że można kodować w szkole?

Pierwszy raz o programowaniu usłyszałam podczas konferencji Inspiracje, na której Mistrzowie Kodowania opowiadali o pilotażu programu i wielkim jego powodzeniu. Wtedy pomyślałam, że to jest coś co mogłabym robić z moimi uczniami, ponieważ technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK) nigdy nie były mi obce. Dziś wiem, że to był strzał w dziesiątkę.

Co doradziłabyś osobom, które teraz dopiero zaczynają programować?

Po pierwsze: nie bać się. Technologie nie gryzą! Oswojone stają się przyjazne zarówno dla nauczyciela, jak i dla ucznia. Poza tym, nie zrażać się niepowodzeniami, a przede wszystkim – myśleć! Polecam działanie małymi krokami – wybrać jedną małą aktywność, wdrożyć ją, a następnie zmodyfikować i poszerzać. Kiedy już staniemy się ekspertami w tym zakresie, sięgnijmy po kolejną rzecz.

Czy pamiętasz swój pierwszy program?

O tak! To był oczywiście Scratchowy projekt pt. „Kot w labiryncie”. Zaraz po zaprogramowaniu ruchów kota pojawiły się pomysły, aby dodać pułapki i bonusy na planszy, po której się poruszał. Oczywiście nie wszystkie udało mi się zrealizować, bo brakowało mi umiejętności, ale często wracałam do tego projektu i modyfikowałam go, dodając kolejne poznane funkcje. Scratch to doskonałe środowisko dla początkujących programistów. Polecam go wszystkim nauczycielom edukacji wczesnoszkolnej.

Jak przygotowałaś się do swojej pierwszej lekcji programowania w klasie?

Już podczas pierwszego szkolenia planowałam, że zaraz po powrocie do szkoły będę programować z moimi uczniami. Oczywiście trzy razy przerobiłam wybrany scenariusz… właściwie to nauczyłam się go na pamięć! Pełna zapału ruszyłam na lekcję. Oczywiście nie przewidziałam tego, że praca online może przysporzyć problemy, ale mimo to nie zrażałam się. Moi uczniowie oczywiście też nie. Pobraliśmy offline'owe wersje Scratcha i od tej pory brak internetu nie był dla nas straszny. Po pierwszej lekcji uczniowie codziennie pytali mnie, kiedy odbędą się następne zajęcia z programowania. Oczywiście nie czekaliśmy całego tygodnia.

Jaka była twoja największa wpadka programistyczna?

Kiedyś prowadziłam webinar, na którym chciałam pokazać binarne bransoletki. Nie jestem informatykiem z wykształcenia, więc nie znałam się na kodach binarnych. Trochę o nich poczytałam, ale nie do końca wiedziałam, jak odczytywać tak zapisane cyfry. Kod zapisany jako „100” odczytałam po prostu jako „sto”, a nie „jeden, zero, zero”. Oczywiście szybko pomogli mi pozostali uczestnicy na czacie i wszystko skończyło się tylko małym żartem, że chciałam sprawdzić czujność słuchaczy.

Co uważasz za swój największy sukces w programowaniu, szczególnie z uczniami?

Największym sukcesem było to, że jeszcze przed wprowadzeniem reformy w naszej szkole zajęcia z programowania odbywały się podczas normalnych zajęć komputerowych, a uczniowie z niecierpliwością czekali na kolejne zajęcia. Wszyscy uczniowie w mojej szkole mają poczucie sprawstwa, co znacznie wzmacnia ich poczucie własnej wartości. Nasze działania doceniono i nagrano u nas film pokazujący historię Klubu Koderek – czyli kodujących dziewczyn. To było wielkie wydarzenie dla naszych uczniów oraz całej społeczności szkolnej. Film jest dostępny w internecie i można go obejrzeć adresem https://www.youtube.com/watch?v=8wJNtD4anpU.

Bądź na bieżąco

AKTUALNOŚCI

28/09/18

Mamy Laureatów konkursu „Wakacje Dasha i Dota”! 

Oto Zwycięzcy wrześniowego konkursu o wakacyjnych przygodach Dasha i Dota.

czytaj więcej

25/09/18

5 pomysłów na Code Week w twojej szkole!

Europejskie święto pasjonatów programowania w edukacji już niedługo. W tym roku Europejski Tydzień Kodowania trwa od 6 do aż 21 października. 

czytaj więcej

25/09/18

Technologia to tylko narzędzie

O najciekawszych obserwacjach ze Scratch Conferencje na MIT, premierze nowej wersji Scratcha oraz tym, jakie pytania powinniśmy zadawać, wprowadzając nowe technologie w edukacji

czytaj więcej

Kontakt

Fundacja Orange:

fundacja@orange.com

 

Stowarzyszenie Mistrzowie Kodowania:

kontakt@cyfrowydialog.pl

Logo fundacji zaprogramuj przyszłość
Logo stowarzyszenia mistrzowie kodowania
Logo fundacji rozwoju branży internetowej NETKAMP
Logo funduszy europejskich
Logo europejskiego funduszu rozwoju regionalnego