Aktualności

Logo funduszy europejskich
Logo fundacji orendż
Logo stowarzyszenia mistrzowie kodowania
Logo europejskiego funduszu rozwoju regionalnego

Wszystko się ze sobą łączy, nic się nie wyklucza

Z Magdaleną Wolską, nauczycielką języka angielskiego w klasach I–III w Zespole Szkół w Brzozówce rozmawiamy o kodowaniu na języku angielskim, przenikaniu się różnych przedmiotów w edukacji wczesnoszkolnej oraz roli nowych technologii w kształceniu kompetencji społecznych.

Czy udział w „Zaprogramuj przyszłość” to początek Twojej przygody z kodowaniem, czy już miałaś jakieś doświadczenie w tym zakresie?

Z programowaniem od dawna jestem za pan brat, bo jestem córką programisty (śmiech). Jeśli chodzi o kodowanie w szkole, to moja przygoda również zaczęła się nieco wcześniej. Nasza dyrekcja motywuje nas do podejmowania nowych wyzwań. Wielu nauczycieli realizuje programy autorskie, również takie, w których występują elementy kodowania, np. „Tablet – nowoczesne wyposażenie piórnika” czy „Science kid – młody naukowiec”. Są z powodzeniem realizowane kolejny rok. Dzięki temu miałyśmy w szkole solidną bazę, jeśli chodzi o pracę z technologią. Udział w projekcie „Zaprogramuj przyszłość” oraz współpraca z Mistrzami Kodowania to jednak dla nas nowość i ogromne wsparcie.

Pamiętasz jeszcze swoją pierwszą myśl, gdy usłyszałaś o kodowaniu z najmłodszymi uczniami?

Od razu uznałam, że to ogromna szansa i milion nowych możliwości! Ponieważ jednak wcześniej uczyłam się programować – w „dorosłych” językach programowania – na początku trudno mi było sobie wyobrazić w tym dzieci. Obawiałam się, że to będzie zbyt skomplikowane. Kiedy zaczęłam uczyć angielskiego, wprowadzałam elementy technologii, np. sczytywanie kodów QR, ale poznanie Scratcha Jr. to był przełom. Kodowanie naprawdę stało się proste!

Czy miałaś jeszcze jakieś obawy?

Nauka w klasach I–III to bardzo ważny moment, kiedy dzieci uczą się np. czytać i liczyć. Kodowanie nie może zdominować tego etapu, ale mądrze wprowadzane jest dużą pomocą i urozmaiceniem. Obawiałam się również o to, że lekcje kodowania będą mylnie postrzegane przez rodziców czy innych nauczycieli jako granie na tabletach i bezproduktywne spędzanie czasu. Każde kolejne zajęcia sprawiały jednak, że wątpliwości było coraz mniej.

Martwiłam się też o logistykę. Lubię mieć wszystko dopięte na ostatni guzik, a takie zajęcia należy dobrze zaplanować: dopilnować, czy tablety i roboty są naładowane, czy wszystkie aplikacje zostały wgrane. Na wszelki wypadek warto mieć plan awaryjny. Żeby sprawniej pracować, stworzyliśmy wspólnie regulamin, który przypomina nam o najważniejszych kwestiach.

Jakie wyzwania stawiała nauka kodowania z uczniami?

Naszym pierwszym celem było pokazanie dzieciom, że warto wykonywać polecenia krok po kroku. Zanim zaczną kodować swobodnie i intuicyjnie, chciałyśmy zadbać, żeby każdy osiągnął zamierzony cel. Dzieci robią ogromne postępy! Czasami wręcz to my napotykamy problem, a uczniowie nam pomagają. Trochę drogą dedukcji, trochę eksperymentu, same docierają do rozwiązania.

Co więcej czasami proponują swoje własne, zupełnie nowe sposoby na wykonanie pewnych zadań. Czasami zamiast podawać gotowy skrypt, stawiam tylko cel, aby dzieci same mogły wymyślić, jak go osiągnąć. Oczywiście pomagam im, ale chcę, żeby rozwijały samodzielne myślenie. Pamiętajmy, że wspólne kodowanie zaczęliśmy dopiero w grudniu.

To tylko cztery miesiące! Jakie jeszcze efekty nauki kodowania zauważasz po tym czasie?

Widzę, że uczniowie zaczynają myśleć inaczej. Czasami nawet codzienne problemy próbują rozwiązywać etapami, jak w programowaniu. Bardzo cieszy mnie też, gdy pokazują sobie wzajemnie własne rozwiązania. Zauważyłam, że uczniowie mniej śmiali nabierają pewności siebie i swobody, gdy mogą pomagać innym. To niesamowicie integruje grupę. Czasami prowadzimy zajęcia w mniejszych zespołach. Nawet jeśli wtedy pojawia się między nimi rywalizacja, już po chwili zaczynają się wspierać

Kodowanie uczy wielu rzeczy potrzebnych we współczesnym świecie – kreatywności, rozwiązywania problemów, logicznego myślenia, sprawnego działania. To magiczne, gdy widzi się w ich oczach błysk dumy ze swoich dzieł. Myślę, że za kilka lat przekonamy się, że nauka kodowania w szkole naprawdę ma sens.

Co w kodowaniu Twoi uczniowie lubią najbardziej?

Zdecydowanie nagrywać dialogi dla robotów, a następnie odgrywać role. Ostatnio na języku angielskim przerabialiśmy dział ‘food and drink’. Roboty Dash i Dot wcieliły się w role klienta restauracji i kelnera. Dzieci samodzielnie wykonały menu, zaprogramowały na tablecie trasę do wyznaczonej restauracji oraz nagrały dialogi wykorzystane podczas scenki. Nasi robotyczni przyjaciele prosili o menu, pytali o cenę, płacili za posiłek i uprzejmie żegnali się po jego zakończeniu.

Uczniowie uwielbiają też tworzyć własne gry. Są przy tym bardzo skupieni i kreatywni. Trzeba zobaczyć ich radość, gdy narysowana postać porusza się na namalowanym przez nich tle – pokonuje zakodowaną ścieżkę, podskakuje, zbiera przedmioty lub sprawia, że znikają. Dodam, że wszystko to odbywa się w języku angielskim!

Właśnie, przedmiotem, którego uczysz, jest angielski. To trochę tak, jakbyś uczyła jednego języka obcego, korzystając z jeszcze innego – języka kodu.

To nie jest takie trudne. Wiem, co chcę osiągnąć, i znam swoich uczniów. Różnorodne metody pracy pomagają dzieciom w zdobywaniu i utrwalaniu wiedzy – wszystkie chwyty dozwolone! Im ciekawsza lekcja, tym lepsze efekty zauważam.

Im wcześniej dziecko rozpocznie edukację językową, tym większa szansa, że dobrze go opanuje, dlatego nauka angielskiego w Brzozówce zaczyna się już w przedszkolu. Ważna jest też częstość kontaktu z językiem. W naszej szkole poza obowiązkowymi zajęciami z angielskiego na I etapie edukacyjnym, realizuję także swój autorski program JUMP. W jego ramach współprowadzę z wychowawcą klasy niektóre zajęcia, np. plastyczne, muzyczne, techniczne, przyrodnicze czy ruchowe. Wtedy także mam okazję, by wykorzystywać różnorodne pomoce dydaktyczne, np. tablety, roboty czy matą edukacyjną. Oczywiście nie oznacza to rezygnacji z pracy z książką. Wszystko się ze sobą łączy, nic się nie wyklucza.

Ilu nauczycieli ze szkoły w Brzozówce bierze udział w programie? Jak wygląda wasza współpraca?

W projekcie bierze udział dziesięciu nauczycieli. Dzielimy się doświadczeniami, udostępniamy sobie autorskie materiały, podsyłamy wyszukane scenariusze, ciekawe pomysły, linki do ciekawych gier i zabaw. Często, choćby z ciekawości, przychodzimy na lekcje prowadzone przez innych czy pomagamy sobie w ich prowadzeniu. Tworzymy zgrany zespół. To również stanowi wielką motywację do działania.

Jakie są twoje dalsze plany związane z kodowaniem?

Chcę coraz więcej wiedzieć i rozwijać się w tym temacie – na pewno jeszcze o mnie usłyszycie (śmiech). Roboty i kodowanie już na dobre rozgościły się w naszej szkole i na pewno pozostaniemy miejscem otwartym na innowacje i nowe inicjatywy.

Co doradziłabyś nauczycielom, którzy chcieliby zacząć kodować z uczniami, ale jeszcze mają jakieś wątpliwości?

Nie uciekniemy od technologii, dlatego warto się z nią zaprzyjaźnić. Wszystkim nam zależy, aby nauczyć dzieci logicznego myślenia, rozwiązywania problemów, wytrwałości i uczenia się na błędach. Dzięki kodowaniu uczniowie nabywają umiejętności przydatne w życiu takie jak planowanie czy przewidywanie. Należy utrwalać zdobytą wiedzę i umiejętności, a także rozwijać kompetencje społeczne, uczyć współpracy i rozwiązywania zadań zarówno w grupie, jak i poza nią.

Bądź na bieżąco

AKTUALNOŚCI

28/06/18

To, co robimy, roznosi się po świecie

O poszukiwaniu nowych rozwiązań i dzieleniu się nimi rozmawiamy z Karoliną Gaweł, nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej i trenerką Mistrzów Kodowania oraz „Zaprogramuj przyszłość”.

czytaj więcej

27/06/18

Wyniki konkursu „Nasza przygoda z Zaprogramuj przyszłość”

Za nami drugi konkurs dla uczestników projektu „Zaprogramuj przyszłość”.
Do kogo trafiły Ozoboty?

czytaj więcej

22/06/18

„Zaprogramuj przyszłość”  - jak nauka programowania zmienia polską szkołę

Za nami 8 seminariów regionalnych podsumowujących kilkumiesięczną naukę programowania w 259 szkołach podstawowych w całej Polsce!

czytaj więcej

Kontakt

dla nauczycieli z regionów:

tyskiego, legnicko-głogowskiego
częstochowskiego, piotrkowskiego

Anna Jędryczko
Stowarzyszenie Mistrzowie Kodowania
tel. 531 595 315
anna.jedryczko@mistrzowiekodowania.pl

gdańskiego, ełckiego, olsztyńskiego,
bydgosko-toruńskiego,
szczecinecko-pyrzyckiego

Krzysztof Jaworski
Stowarzyszenie Mistrzowie Kodowania
tel. 501 977 854
krzysztof.jaworski@mistrzowiekodowania.pl

dla edukatorów oraz dla mediów:

Anna Stawska
Fundacja Orange
tel. 571 265 542
anna.stawska2@orange.com

Logo fundacji zaprogramuj przyszłość
Logo stowarzyszenia mistrzowie kodowania
Logo fundacji rozwoju branży internetowej NETKAMP
Logo funduszy europejskich
Logo europejskiego funduszu rozwoju regionalnego